ΑΔΑΜΑΝΤΙΑ ΠΕΡΙ ΘΕΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Αγαπητέ Αριστοτέλη γεια σας……….

 

Δηλώνοντας ότι ανήκετε στην Ομάδα Ε, αντιλαμβάνομαι την αντίδρασή σας….

Ξέρετε, προσωπικά, δέχομαι την πραγματικότητα των ημερών μου, δηλαδή της κοινωνία και της εποχής στην οποία ζω και την οποία θεωρώ φυσική συνέχεια της αρχαίας Ελληνικής……. 

Δεν είμαι θρησκευόμενη και πιστή ιδιαίτερα, αν και αρκετές φορές συμμετέχω στην Κυριακάτικη λειτουργία (στο μικρό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου της Ρηγίλλης),

επειδή μου αρέσει η τετραφωνία στο ψάλσιμο, καθώς νομίζω πως τραγουδάω……. 

Ασφαλώς και δεν υπάρχει καμία σύγκριση των τριών εκείνων προσωπικοτήτων της χριστιανικής εποχής με τον Έλληνα Μακεδόνα βασιλέα και κατακτητή Αλέξανδρο ή τον θεό Αλέξανδρο,

όπως θέλετε εσείς και όπως τον αναγόρευσε το  Μαντείο του Άμμωνα Δία. Το ότι ολόκληρη εποχή ονομάζεται από το όνομά του Αλεξανδρινή αποδεικνύει τη διαφορά!!!!!!!

Έπειτα, από την αρχαιότητα η αναζήτηση του «θείου» είναι δοσμένη και εκφρασμένη παντοιοτρόπως από τους κλασσικούς τραγικούς μας κλπ. 

Ξέρω καλά ότι η ανακήρυξη διαφόρων ως αγίων σχετίζεται άμεσα με συμφέροντα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά κλπ. 

Ξέρω, επίσης, ότι το καινούριο ή το διαφορετικό ή το άλλο που έρχεται, συνοδεύεται και με καταστροφές για να επιβληθεί…..   Σήμερα, δέστε τι γίνεται στην αρχαία  Παλμύρα…

Για μένα, λόγω και των πολιτικών εξελίξεων, φάνηκε θετικότατη η αναφορά στον Αλέξανδρο ως εμπνευστή του αρχαίου «τετραδράχμου»!!!

Τα χρόνια της αρχαιολογικής μου ενασχόλησης είχα ανασκάψει χώρους με ασημένιες δραχμές και μου είναι προσφιλέστατη η επάνοδος στο εθνικό πανάρχαιο (άνω των 2500 χρόνων) νόμισμα!!!.

 

Με εκτίμηση

Α. Σπαθάτου

 

Αγαπητή Αδαμαντία,                                          25.08.2015

Ο Αλέξανδρος δεν είναι μέγας όπως ο Κωνσταντίνος, ο Ιουστινιανός και ο Θεοδόσιος. Είναι ντροπή να τον τοποθετούμε στην ίδια κλίμακα με αυτούς που κατεδάφισαν τα ιερά του Αλεξάνδρου. Ο Αλέξανδρος είναι θεός ο οποίος  αναγορεύθηκε επίσημα από το  Μαντείο του Άμμωνα Δία στην Αίγυπτο και στη συνέχεια  αναγνωρίστηκε από όλες τις πόλεις – Κράτη της Ελλάδας. Ασφαλώς και δεν  υπήρχε λόγος να αναγορευτεί  από κανέναν αφού οι ίδιες οι πράξεις του και ενέργειές του, απέδειξαν ότι ξεπέρασε όχι μόνο τους ανθρώπους αλλά και αυτούς που η Οικουμένη λατρεύει σαν θεούς. Κανένας από τους γνωστούς θεούς δεν μπόρεσε να προσφέρει ούτε το ελάχιστο από αυτά που προσέφερε ο Αλέξανδρος έμπρακτα  στην οικουμένη και κυρίως στην Ευρώπη, στην Ελλάδα, στην Ασία και την Αίγυπτο. Και σίγουρα δεν περιμένει από εμάς τους δήθεν «Μακεδόνες», τους δήθεν «Ελληναράδες» να τον αναγνωρίσουμε. Θα γελούσε σίγουρα εάν του λέγαμε ότι  οι σημερινοί δήθεν «απόγονοί» σου δεν μπορούν να χωνέψουν το «Αλέξανδρος Θεός». Ενώ θα έπρεπε σύσσωμοι να τρέξουμε όλοι και να τον αγκαλιάσουμε χωρίς καμία παρότρυνση, εμείς ταχθήκαμε με αμφισβητήσεις απέναντί του και γυρίζουμε τις πλάτες. Δεν ξέρω εάν ποτέ θα μας το συγχωρούσε.
φιλικότατα
Αριστοτέλης από την Ομάδα «Ε» της  επίσημης αναγνωρισμένης Αλεξανδρινής θρησκείας.

 

Αγαπητή Αδαμαντία,

Σ ευχαριστώ για την ευγενέστατη απάντηση. Πολύ καλά κάνεις που απολαμβάνεις αυτό που σ ευχαριστεί στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Ο καθένας είναι ελεύθερος και αποφασίζει χωρίς επιρροές για την οργάνωση της προσωπικής του ζωής. Εγώ δεν κατηγόρησα κανένα για κάτι τέτοιο αλλά για τις αντιδράσεις ορισμένων και μάλιστα από τον κύκλο των αυτοαποκαλούμενων «Ελληνιστών» εναντίον της αναβίωσης της θεοποίησης του Αλεξάνδρου. Δεν υποχρεώσαμε κανένα να λατρεύει ή να αποδίδει τιμές στον θεό Αλέξανδρο. Εμείς απλώς εκτελέσαμε μια ηθική αλλά και «νομική» υποχρέωση έναντι ενός μεγάλου προγόνου μας. Λέω νομική καθότι τα παιδιά έχουν υποχρέωση να αποδίδουν τιμές στους προγόνους τους για να δικαιούνται να ιδιοποιούνται κάθε προνόμιο το οποίο απολαμβάνουν από αυτούς. Αφού λοιπόν θέλουμε να είμαστε υπερήφανοι ως απόγονοι του Αλεξάνδρου και απαιτούμε από την οικουμένη κάθε όφελος που μπορεί να μας ανήκει ως νόμιμοι απόγονοι, τότε γιατί τρομάζουμε και προβάλουμε αθέμιτες, παράλογες και αρνητικές αντιρρήσεις για ότι ανήκει σ αυτόν; Και όλο αυτό που επιβάλλεται όπως ανάφερα δεν απαιτεί κάποιο κόστος ή άλλη υλική θυσία. Το σημείο αυτό χωρίς να το έχει κανείς προγραμματίσει αποτέλεσμα την ζυγαριά που ζύγισε το εθνικό και μάλιστα το ελληνιστικό φρόνημα των σημερινών Ελλήνων με αποτέλεσμα να καταταγούν στην κατηγορία των Ελλαδιτών και όχι των Ελλήνων.

Βλέπεις κάνεις μνεία στην έμπνευση του Αλεξάνδρου για το τετράδραχμο που όπως αναφέρεις τιμής ένεκεν δεν θα έπρεπε οι απόγονοί του να το αποχωριστούν. Αλλά το «όλα εδώ πληρώνονται» δεν είναι τυχαίο. Τα χάλια που βρισκόμαστε σήμερα οφείλονται στην ασέβεια που δείξαμε προς τις αξίες και τις ιδέες που γέννησαν, δημιούργησαν και μεγαλούργησαν οι πρόγονοι του Ελληνισμού. Δεν θα προσκυνούσε ο Αλέξανδρος ποτέ αυτούς που σήμερα εξαγόρασαν τις συνειδήσεις των εφιαλτών μας και μας κατάντησαν ζητιάνους και παλιάτσους αλλά θα εύρισκε τρόπο να κόψει τον Γόρδιο Δεσμό όπως τότε. Αυτοί είναι οι λόγοι που μας τρομάζει ένα υπαρκτό και ζωντανό πρότυπο το οποίον δεν σου επιτρέπει να επαναπαυθείς και να περιμένεις να απολαύσεις την μεταθανάτιο ζωή αλλά σου επιβάλει να αγωνιστείς, να παλέψεις και να δημιουργήσεις παραγωγικό και κοινωνικό έργο σε αυτή τη ζωή. Ο αγώνας και η προσφορά, για την βελτίωση του κοινωνικού γίγνεσθαι ήταν για τους Έλληνες βασικοί όροι ώστε να μπορούν να αποδίδουν τον χαρακτηρισμό της αθανασίας. Έτσι ο Ηρακλής, ο Περσέας, ο Αιακός, ο Μίνωας, ο Διόνυσος και ο Αλέξανδρος έμειναν αθάνατοι λόγω των κοινωνικών έργων που με αυτά άλλαξαν την ροή της τύχης των ανθρώπων.

Σε χαιρετώ

Φιλικότατα

Αριστοτέλης Κακογεωργίου για την Ομάδα «Ε»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *