Το μήνυμά σας »καθαρός αθλητισμός» και οι κλίκες των ΣΥΜΕΩΝΙΔΩΝ

Προς τον Πρόεδρο
της Ελληνικής Δημοκρατίας
κύριο Κάρολο Παπούλια
Προεδρικό Μέγαρο
ΑΘΗΝΑ

27.07.2008

Θέμα:  Το μήνυμά  σας  »καθαρός αθλητισμός» και οι κλίκες των ΣΥΜΕΩΝΙΔΩΝ

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,
Σαν  ένας  αθλητής  διάρκειας  54/ων  ετών, σαν  οργανωτής των πλέον επιτυχημένων αθλητικών αγώνων στον χώρο της Μακεδονίας με δική μου  εργασία και δικά μου χρήματα και σαν πρόεδρος  της Ομάδος »Ε» και του Συλλόγου Μαραθωνίων Μακεδονίας,  λαμβάνοντας  αφορμή  τόσο από  το μήνυμα »καθαρός αθλητισμός» που εμφανίζεται στο περιοδικό »Βετεράνοι Αθλητές», όσο και από την πληθώρα  των φωτογραφιών όπου ποζάρουν μαζί σας ορισμένοι »παράγοντες» του αθλητισμού, όπως  ο κ. Συμεωνίδης  και ο κ. Κωνσταντόπουλος  θεώρησα καθήκον και ηθική υποχρέωση  να σας αποτείνω αυτή την ΑΝΟΙΧΤΗ επιστολή  για να σας  γνωρίσω  τα δραματικά  γεγονότα  που σκηνοθετούνται  από τους  αναφερόμενους  σε βάρος ικανών αθλητών  ποδοπατώντας  τις υψηλές  αξίες του αθλητισμού και του Ελληνισμού, μετατρέποντας  κάθε  ιερό μήνυμα  περί  καθαρού αθλητισμού  σε κόπρο του ΑΥΓΕΙΑ.
Την στιγμή αυτή που σας  συντάσσω κύριε Πρόεδρε αυτή  την επιστολή, διεξάγεται το πανευρωπαϊκό  πρωτάθλημα Βετεράνων Αθλητών στη Σλοβενία. Εγώ είμαι μέλος  του ΣΕΒΑΣ  Θεσσαλονίκης και  δήλωσα να λάβω μέρος  στο Πανευρωπαϊκό  Πρωτάθλημα  σε 4 αγωνίσματα  για τα οποία και κατέβαλα τα προβλεπόμενα τέλη ύψους 79,- Ευρώ. Σας διευκρινίζω  δε ότι είμαι ο δυνατότερος αθλητής στα Βαλκάνια με διαφορά 14 δευτερόλεπτα από τον δεύτερο στην κατηγορία μου στο αγώνισμα  των  400 μέτρων.
Για την διεξαγωγή των  αγώνων κανένας ποτέ δεν με ειδοποίησε. Eμαθα τυχαία το γεγονός  από τον συναθλητή μου τον Ιούλιο Aμποτ ο οποίος και μου έστειλε τα έντυπα και  μου είπε να τα στείλω κατ’ ευθείαν  στον κύριο Συμεωνίδη όπως κάνει και αυτός πάντα. Eστειλα τον φάκελο με συστημένη επιστολή. Ο αναφερόμενος κύριος πρόεδρος μου επέστρεψε τον φάκελο με την απόρριψη  της συμμετοχής μου  με το πρόσχημα, ότι  έπρεπε να τα στείλω στον Σύλλογό μου και όχι σ αυτόν.
Του ξανάστειλα  τον φάκελο με συστημένη επιστολή και του ανάφερα, ότι εάν είναι  αυτό πρόσχημα, τότε θα πρέπει να απορριφθεί  και του  Ιούλιου ’μποτ. Ο φάκελος μου επέστρεψε ως
αζήτητος.
Ετοιμάζω άλλο έγγραφο και αποφασίζω να του παραδώσω ιδιοχείρως τον φάκελο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που θα διεξαγόταν στις  03.07. στην Κατερίνη  όπου με  είχε δηλώσει ο πρόεδρος του  ΣΕΒΑΣ  Θεσσαλονίκης κ. Καρπασίτης να τρέξω στο αγώνισμα των 400  μέτρων και  στο αγώνισμα των 800  μέτρων.
Oταν έφθασα εκεί και πήγα να πάρω τον αριθμό μου, ο αρμόδιος μασούσε τα λόγια του  αποφεύγοντας να μου εξηγήσει αλλά και να μου δώσει τον αριθμό. Aθελά μου έπεσε το μάτι μου στο όνομά μου το οποίο ήταν σβησμένο με μία μονοκονδυλιά. Δεν πίστευαν τα μάτια μου. Eβαλα φωνές και ζητούσα κάποιες εξηγήσεις. Ο πρόεδρος  μου αναστατωμένος  δεν ήξερε τι να κάνει μου ζήτησε να συντάξω  μια συγγνώμη αλλά   δεν ήξερε και ο ίδιος για πιο λόγο να  ζητήσω συγγνώμη.  Αυτός ο άνδρας ο κ. Συμεωνίδης που στέκεται δίπλα σας και  ποζάρει ως »ηγέτης» του   αθλητισμού  μαζί  με την  γυναίκα του την κυρία Μελάνα και τον κύριο  Κωνσταντόπουλο  με    πολλούς και βαρυσήμαντους  τίτλους  αντί να  πλησιάσει  και να απολογηθεί  για την εγκληματική του πράξη  έγινε  υστερικός  και άρχισε να φωνάζει με το κινητό στο χέρι, Αστυνομία, Αστυνομία. Δεν  ντράπηκε  αυτός  ο αδίστακτος  να γίνει  γελοίος  στα όργανα  της Αστυνομίας  τους μίλησε  για  κακοποιούς και έτρεξαν να τον σώσουν. Oταν  οι άνθρωποι  είδαν ότι επρόκειτο για μια  διαφορά μεταξύ του προέδρου και ενός αθλητή  και όχι για κακοποιούς όπως πιθανόν αυτός να τους ανάφερα, του έδωσαν την απάντηση και έφυγαν. Εγώ  πληγώθηκα θανάσιμα  από την ποταπή συμπεριφορά και από τον φθόνο ενός δήθεν ηγέτη της αθλητικής ιδέας και θεώρησα σκόπιμο να  απομακρυνθώ  από την βρομιά που για πολλαπλή φορά αντίκριζα. Στη συνέχεια  του ξανάστειλα τον φάκελο για  το Παν. Πρωτάθλημα αλλά ουδεμία απάντηση έλαβα μέχρι  τώρα.  Αυτός βρίσκεται εκεί με την  κλίκα του και με όσους  του κουβαλούν τις βαλίτσες και του ξεσκονίζουν τα παπούτσια. Ποιος πληρώνει τα έξοδα κύριε Πρόεδρε για τέτοια υποκείμενα  που  καταδιώκουν τον αθλητισμό και ποιος  τους ελέγχει;
Σε ποια  κοινωνία της Ευρώπης θα  μπορούσε να συμβεί ένα τέτοια δραματικό γεγονός. Ενώ ως Πρόεδρος και ο Γραμματέας  όφειλαν να   κυνηγάνε  για να μην απουσιάσει από  την διεθνή  εμφάνιση  της Ελλάδος  ένας δυνατός Βετεράνος  Αθλητής και με πρωτοφανή προσφορά  στον αθλητισμό  τον κατάντησαν  οι  λεγόμενοι »ηγέτες» του αθλητισμού να εκλιπαρεί  ώστε να του επιτρέψουν να αγωνιστεί  και να προσφέρει  χωρίς αντάλλαγμα   τον Σύλλογό του, στην Ομοσπονδία, την Ελλάδα και  τα ιδεώδη του  Αθλητισμού.
Ποιοι είναι αυτοί κύριε Πρόεδρε που στρογγυλοκάθισαν  στο σβέρκο  κάθε υψηλής ιδέας και το παίζουν αυτοκράτορες: Ποιοι  είναι αυτοί  οι ζητιάνοι  της εξουσίας, οι ζητιάνοι της καρέκλας και οι διώκτες  του αθλητισμού, που τολμούν  να σας ακουμπάνε λερώνοντας  το σύμβολο  του Προέδρου της Δημοκρατίας  και να βγάζουν πύρινους  λόγους  για την ιερή έννοια του αθλητικού πνεύματος, την στιγμή  που αυτοί οι  ίδιοι  καταδιώκουν κάθε άξιο, δυνατό,  τολμηρό  και δημιουργικό Βετεράνο  ωθούμενοι  μόνο από την αρρώστια του φθόνου  η οποία τους οδηγεί   στην μετατροπή του ιερού στίβο σε κοινό ΠΟΡΝΕΙΟ. Μπορεί να  ακούγεται  σκληρός ο χαρακτηρισμός αλλά  Αξιότιμε  κύριε Πρόεδρε  σε τι διαφέρει  η εξαγορά της σάρκας  για σεξουαλική ικανοποίηση  από την εξαγορά  της  σάρκας των αθλητών  για την  ικανοποίηση  εξουσιαστικών και  υλικών  αγαθών. Εμπορία σάρκας το ένα, εμπορία σάρκας και το άλλο, τουτέστι κοινώς »ΠΟΡΝΕΙΟ». Ναρκωτικά ποτίζουν τις πόρνες, αναβολικά τους Αθλητές. Αλλάζει μόνο η ονομασία και  ο μανδύας.  Το ένα  εμφανίζεται ως λιοντάρι  με δέρμα γαϊδάρου  και το άλλο ως γάϊδαρος  με δέρμα λιονταριού. Και  στα δύο η ΑΠΑΤΗ και η ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ.
Στο βαλκανικό πρωτάθλημα του NOVI SAD  κέρδισα με θριαμβευτική νίκη στο αγώνισμα των 400  μέτρων και όταν τερμάτισε έπεσα κάτω. Ο μέγας »ηγέτης» κύριος Συμεωνίδης που όφειλε να  πετάει  από τη χαρά του για το θριαμβευτικό χρυσό μετάλλιο  που κέρδισα για το   Σύλλογο και την Ελλάδα  αλλά και για το νέο βαλκανικό ρεκόρ  που πέτυχα, εγκατέλειψε αμέσως  το χώρο του τερματισμού χωρίς να ενδιαφερθεί αν ζω ή πέθανα και χωρίς να με συγχαρεί για τη μεγάλη νίκη.
Το ίδιο έκανε και στην Τουρκία όταν εγώ κέρδισα την  πρώτη θέση στον ημίμαραθώνιο δρόμο αντί να με συγχαρεί για τη νίκη που μετρούσε για τον Σύλλογο και την Ελλάδα, αυτός θεώρησε σκόπιμο  να  δείξει  το φθόνο του εναντίον μου και μάλιστα στις Κερκίδες  του Τουρκικού Σταδίου  γελοιοποιώντας  την Ελλάδα  στα μάτια  όλων των βαλκανικών χωρών  απλώς και μόνο    επειδή οργάνωσα  και διεξήγαγα  με  επιτυχία  τον 45ο Μαραθώνιο  της Δράμας  και μάλιστα με δικά μου χρήματα. Δεν είχε το σθένος να  σεβαστεί  την έννοια  της »Ευγενούς ’μιλλας». Ο φθόνος που τον  κυριεύει τον έχει τυφλώσει και δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί  ότι  κατάντησε  γελοίος  σε όλο τον αθλητικό  κόσμο  εκτός από τους δούλους του  με τους οποίους  μοιράζεται όλα τα  ΥΠΕΡ.
Το 2005  έλαβε χώρα το  Βαλκανικό πρωτάθλημα  ανωμάλου δρόμου  στο Λαγκαδά  της Θεσσαλονίκης.  Ο μόνος που κέρδισε χρυσό μετάλλιο  από   Αθήνα και πάνω ήμουνα εγώ. Ούτε καν με πλησίασε ο »Μέγας» κύριος Συμεωνίδης. Είχα  φροντίσει επίσης  να φέρω νερά και  κολατσιό. Ούτε γι’ αυτή  την προσφορά εδέησε ο »ηγέτης»  μας να  εκφράσει ένα ευχαριστώ.
Στο πανελλήνιο  πρωτάθλημα της ’ρτας ξεσηκώθηκαν ο αναφερόμενος Συμεωνίδης με την σύζυγό του Μελάνα  επειδή  ένα πανό έγραφε »χορηγός Ομάδα »Ε» Eψιλον»  και τελικά η κυρία απεχώρησε  γιατί θίχτηκε το θρησκευτικό της φρόνημα. Η ερώτηση που τίθεται είναι:

»Ποιο  θρησκευτικό φρόνημα και  τι  είδους  θρησκεία  της  αγάπης  μπορεί
να είναι, όταν η εν λόγω κυρία δεν μπορεί να  ανεχθεί  την  λέξη  »Eλληνας»
μέσα στον Ελληνικό χώρο  ή κάποιον  συνάνθρωπό της ο  οποίος μπορεί  να
έχει άλλον θεό. Ποιος όμως  της μίλησε για θρησκεία και με ποιο δικαίωμα
η κυρία αντιπρόεδρος  θέλει να επιβάλει ότι  παρανοϊκό αυτή πρεσβεύει».

Δεν σκέφτηκε η κυρία Γραμματέας  ή αντιπρόεδρος, ότι έπρεπε να ευχαριστήσει τον άνθρωπο που έφερε ότι χρειαζόταν και στόλισε τον χώρο όπως  αρμόζει προμηθεύοντας το ηλεκτρονικό ρολόι και το μεγάφωνο  και τα πανό. Που βρίσκονται οι βασικές ανθρώπινες αρχές της ευγένειας; Πώς μπορούν αυτοί  οι αγροίκοι  και αγενέστατοι να το παίζουν ηγέτες των αθλητών    όταν οι ίδιοι καταπατούν τις άγιες ιδέες του αθλητισμού  και  τρομοκρατούνται  στο άκουσμα της λέξης »Eλληνας» όπως ο διάβολος από το λιβάνι  την στιγμή που χωρίς  τον Ελληνισμό δεν θα υπήρχε καν αθλητισμός  και έτσι δεν θα   είχαν την δυνατότητα  να μάχονται για τις καρέκλες  οι αναφερόμενοι. Να είναι λοιπόν ευγνώμονες   στους Eλληνες Θεούς  που είχαν την καλοσύνη να φροντίσουν για την ικανοποίηση των σημερινών  τους  ασθενειών και να καταριόνται και να αφορίζουν  τον »Aγιο» Θεοδόσιο  ο οποίος είχε την αναίδεια  να απαγορεύσει τους Ολυμπιακούς αγώνες και κάθε αθλητική εκδήλωση  και ευτυχώς πρόλαβαν το κακό οι φιλέλληνες Γάλλοι και Γερμανοί  που επανέφεραν  και πάλι στο προσκήνιο,  με ότι μέσα μπορούσαν  τους Ολυμπιακούς αγώνες.
Στο Βαλκανικό πρωτάθλημα του 2007  δεν  με ειδοποίησε  κανένας. Eγινε στη  Βουλγαρία και παρευρέθηκε ο  αναφερόμενος  με την σύζυγό  του και   με τον  κύριο Κωνσταντόπουλο. Η παρουσία  αμφοτέρων πληρώθηκε από χρήματα  των Ελλήνων φορολογουμένων και  τίθεται το ερώτημα εάν και κατά πόσο ήταν απαραίτητη. Η παρουσία η δική μου, που θα  έφερνε σίγουρα δύο μετάλλια  στην Ελλάδα με δικά μου έξοδα  αποκλείστηκε  χωρίς κανένα  λόγο  από τους κυρίου που ποζάρουν μαζί σας στις  φωτογραφίες  και ζάλισαν  όλους τους προσκεκλημένους  για τις »προσφορές»  τους στον Αθλητισμό  και τον »σεβασμό τους»  στα αθλητικά ιδεώδη.
Στις πράξεις του  αναφερομένου   τυγχάνει συνεργός μαζί με όλους τους άλλους και ο κύριος Κωνσταντόπουλος, ο οποίος δηλώνει ισόβιο επίτιμο  μέλος  της ΕΑΑ, σύμβουλος  Διεθνών Σχέσεων της Ολυμπιακής Επιτροπής στο πλευρό του κ. Μίνωα Κυριακού και  γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας Βετεράνων  Αθλητών  Ελλάδος. Με όλους αυτούς τους τίτλους και την ευθύνη που οφείλει να είναι φορτισμένος  ο κάθε τίτλος, πως ο κύριος Κωνσταντόπουλος επέτρεψε χωρίς αντίρρηση  να  καταρρακωθεί  το αγωνιστικό γίγνεσθαι  ενός αξιόλογου  αθλητή τόσο σε επιδόσεις όσο και σε προσφορά; Με τι θράσος ο κύριος Κωνσταντόπουλος θα σταθεί την επόμενη  φορά μπροστά  στο μικρόφωνο και θα το παίζει  προστάτης των αθλητικών ιδεωδών και   προστάτης της  Μακεδονίας; Όλοι  αυτοί οι τίτλοι  στοιχίζουν   και  πληρώνονται  από το  υστέρημα του Ελληνικού   λαού.
Oσα παίζονται  στην Ομοσπονδία του ΣΕΒΑΣ   περνούν από τα χέρια του κυρίου Κωνσταντόπουλου  αφού  τυγχάνει γενικός Γραμματέας. Ο ίδιος γνωρίζει  καλά το ποιόν του  Συμεωνίδη και ο  ίδιος  μου έδωσε ορισμένες υποσχέσεις  τον  Φεβρουάριο του 2007  όταν  με επισκέφτηκε  στο σπίτι μου μαζί με τον κύριο Καρπασίτη και τον κύριο Δρόσο  με σκοπό να μου ζητήσει να αναβάλω την διεξαγωγή του Μαραθωνίου της Δράμας  από 1ης Απριλίου  που  ήταν προγραμματισμένος  τουλάχιστο για ένα μήνα  επειδή  την 1η Απριλίου ήθελε  να κάνει τον  νέο Μαραθώνιο στη Θεσσαλονίκη.  Δεν είχα κανένα λόγο να το κάνω, δέχτηκα όμως και τον πήγα στις 06.05.2007  όπου έκλεινε και τα 50  χρόνια συνεχούς διεξαγωγής. Το αντάλλαγμα που ζήτησα, ήταν να εμφανίζεται και ο Μαραθώνιος  της Δράμας  και  της Πέλλας- Θεσσαλονίκη – Ωραιόκαστρο που γίνεται εδώ και 6  χρόνια κάθε φορά που  θα εμφανίζεται  ο  δικός τους  καινούργιος Μαραθώνιος.
Εγώ τήρησαν  τα συμφωνηθέντα, τους βοήθησα σε πολλά σημεία  ακόμα και οικονομικά  αφού τους  διέθεσα  τα ηλεκτρονικά ρολόγια  και το αμάξι αλλά και  σημαίες να στολίσουν  την αφετηρία και  πολλές οδηγίες τους έδωσα σχετικά  με την τιμητική τελετή.  Ο κύριος Κωνσταντόπουλος αθέτησε   τα συμφωνηθέντα  και εξακολουθούσε να  πασχίζει για  να  διατηρήσει  την εντύπωση ότι η Μακεδονία βλέπει για πρώτη φορά Μαραθώνιο. Με μεγάλη μαεστρία  προσπάθησαν να  μηδενίσουν  τις θυσίες  μου και να το παίξουν »Σωτήρες»  αφού  ίδρυσαν επί τέλους  και ένα Μαραθώνιο  στην ξεχασμένη Μακεδονία πληρώνοντας  μάλιστα και τον  άλλο »Ιδεολόγο»  του αθλητισμού   Γιάννη Κούρο για να καταθέσει στο κανάλι ΕΤ3, ότι ποτέ δεν είχε γίνει Μαραθώνιος στη Β. Ελλάδα. Δέκα χιλιάδες  ήταν η αμοιβή του και ίσως με τα παζαρέματα  όπως γίνεται στις αγοροπωλησίες  και το  σωματεμπόριο  σύμφωνα με  τα λεγόμενα του κυρίου Κωνσταντόπουλου  ίσως κατέβηκε το ποσό από τις 10  χιλιάδες στις 3  χιλιάδες.
Το Υπουργείο  Μακεδονίας  Θράκης  όπως δήλωσε δημόσια στον Ελάνιο  δρόμο ο  γενικός Γραμματέας  του Υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης κύριος Λουκάς  Ανανίκας έδωσε  80.000,- Ευρώ  ενώ εμάς  δεν μας δέχτηκε ούτε στο γραφείο του  επειδή μάλλον  δεν ήμασταν  εγγεγραμμένοι στην κατάσταση  των »περιούσιων τέκνων  του  Ισραήλ»  αλλά στην κατάσταση  των αφορισμένων και καταραμένων Ελλήνων. Το Υπουργείο  Αθλητισμού  περίπου 300.000,-, οι Νομαρχίες, οι Δήμοι και πολλοί άλλοι  συγκεντρώνοντας  μεγάλα ποσά  τα οποία δεν είχαν  διατεθεί για τους συμμετέχοντες  οι οποίοι έπρεπε να πληρώσουν και από  είκοσι  ευρώ ο καθένας για την συμμετοχή του.  Διετέθησαν  χωρίς έλεγχο  που καμιά υπηρεσία δεν   μπορεί πλέον  ή ίσως δεν θέλει να βρει την άκρη.  Τελικά  κάνοντας   χρήση του ιερού ονόματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου  το έπαιξε  σωτήρας  του  »Μακεδονικού» και  κατέληξε  στην πλέον  ποταπή  για τον Αλέξανδρο πράξη του αγιασμού  όλοι μαζί  με πρωτοστάτη τον  Μητροπολίτη  ’νθιμου   ενώ για την  Εκκλησία  εδώ  και 2000  χρόνια  ο Μέγας Αλέξανδρος  είναι καταραμένος και αφορισμένος  ως Έλληνας  ειδωλολάτρης  και  γιος του Δία.  Τι θα έκανε άραγε ο Μέγας Αλέξανδρος βλέποντας την ατίμωση  των ιερών του και την  καθαρή εκμετάλλευση της κληρονομιάς  του την στιγμή που ο ίδιος  διευκρινίζει στα χειρόγραφά  ότι ,
»δεν θα συγχωρήσει ποτέ αυτούς που ατίμασαν τα ιερά των προγόνων του»
Και   οι  πρώτοι που βεβήλωσαν και έθεσαν  την ταφόπλακα  επάνω στα ιερά του  Αλεξάνδρου και των Ελλήνων  είναι  αυτοί οι  τύποι  που αναφέρω και που παρασύρουν όλο  τον Ελληνικό  λαό εκμεταλλευόμενοι την άγνοιά του και την αφέλειά του.
Ο Μαραθώνιος  Μακεδονίας προς τιμή του Αλεξάνδρου, των πεσόντων Μακεδόνων της Πύδνας, των πεσόντων της μάχης των Γαυγαμήλων και των πεσόντων της μάχης των Θερμοπυλών  διεξαγόταν  τρία χρόνια πριν  σκεφτούν  τον κίνδυνο των Σκοπιανών  και άλλα 49  χρόνια  πριν στη Δράμα προς τιμή του Φιλίππου και του Αριστοτέλη με  αφετηρία την αρχαία πόλη των Φιλίππων.  Σύμφωνα με τους τίτλους  και την αρμοδιότητά του ο κύριος Κωνσταντόπουλος  όφειλε να  αφυπνίσει τις υπηρεσίες  να βοηθήσουν, να συμπαρασταθούν αξιοποιώντας  τους  ήδη υφισταμένους  Μαραθώνιους, και όχι να εμφανισθεί  ως αντίπαλος και διώκτης των  αγνών και επιτυχημένων αθλητικών εκδηλώσεων παρασύροντας όλη την ηγεσία σε αυτό το θέατρο και κοροϊδεύοντας τον λαό  επειδή έτυχε να έχει εξουσιαστική  κάλυψη. Τότε κύριε Πρόεδρε που  βρίσκεται η Δημοκρατία που  τη γιορτάσαμε  για τα 34  χρόνια της; Oπου και να ψάξει κανείς  δεν θα βρει  παρά κλίκες »ημετέρων» και καρέκλες πιασμένες  με  άχρηστους, δειλούς  και ασυνείδητους  οι οποίοι  ακριβοπληρώνονται  για να φθονούν, να καταδιώκουν  και να  απομονώνουν τους ικανούς, τους ευεργέτες και τους  επαναστάτες για την προστασία των υψηλών  αξιών του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας.
Θυσίασα  πολλά  για να περάσω το μήνυμα των αγνών και καλών αθλητικών οργανώσεων, οι οποίες τιμούν,  σέβονται και  προστατεύουν κάθε υψηλή αξία  που την εξέχουσα θέση  κατέχει η τιμή  και  το αγκάλιασμα του κάθε συμμετέχοντα. Ξεκίνησα για πρώτη φορά στον Ελλαδικό χώρο την οργάνωση  Μαραθωνίου δρόμου που  διεξάγεται χωρίς διακοπή επί 52  χρόνια και  είναι ο γνωστός σε όλους και αγαπητός Μαραθώνιος της Δράμας  ο οποίος  μαζί με όλα συνδέει  την ύπαρξή του  με  ιστορικά γεγονότα  και  ηγετικές  προσωπικότητες  του αθλητισμού, όπως  του αείμνηστου Βασιλείου Βερτυνάρου, του αείμνηστου Δημητρίου Κραχτίδη  και του εν δράσει ευρισκομένου  Ζαφειρίου Κοκορόγιαννη  ο οποίος και σας θαυμάζει.  Ίδρυσα και οργάνωσα επίσης  τον Μαραθώνιο  Πέλλα – Θεσσαλονίκη – Ωραιόκαστρο προς τιμή των Μακεδόνων όπως ανάφερα στην αρχή.  Ίδρυσα  και διεξάγω  τον Αριδαίο, τον  »Γύρο Δοξάτου»  τον επιτάφιο  αγώνα προς τιμή  του Αλεξάνδρου  και τον Ελάνιο  δρόμο. Ο ίδιος μου δε   είμαι κάθε Κυριακή σε κάποιον αγώνα με σκοπό να συμπαρασταθώ και να στηρίξω την προσπάθεια  των οργανωτών.  Δημιούργησα  μία γωνιά   ως »Γωνιά  των Ελλήνων» που εντός  ολίγου θα εγκαινιάσουμε   με μία αθλητική συνάντηση. Όλα αυτά  μόνος μου, από αγάπη προς τα  αθλητικά ιδεώδη, προς τους αρχαίους Έλληνες και προς  κάθε Αθλούμενο. Ποτέ οι κρατικοί οργανισμοί δεν συγκινήθηκαν  να βοηθήσουν ούτε ηθικά, ούτε υλικά. Αντίθετα μερικοί   άρπαξαν την ευκαιρία  και  εκμεταλλεύτηκαν την εκδήλωση  οικονομικά, και εξουσιαστικά   όπως  η Νομαρχία  Δράμας  που καταδέχτηκαν για τον Μαραθώνιο 2002 και 2003 να εισπράξουν  χρήματα  και να τα  εξαφανίσουν  χωρίς να πληρώσουν κανένα λογαριασμό. Τώρα  ξύπνησαν και αυτοί  προσπαθώντας να αντιγράψουν και να μιμηθούν  αλλά με  χρήματα του λαού με σπατάλες που δεν δικαιολογούνται απλώς και μόνο για να γίνουν αντίπαλοι μιας αγνής και επιτυχημένης λαϊκής οργάνωσης  του τόπου. Πολιτικοί που ζουν για την καρέκλα, πολιτικοί που βλέπουν τα έργα των πολιτών με αντιπαλότητα, πολιτικοί που είναι ανίκανοι  να εκτιμήσουν  την προσφορά, να ενθαρρύνουν και να  κεντρίσουν το ενδιαφέρον των πολιτών για δημιουργία. Πολιτικοί που δεν διαφέρουν από τα τσινιάρικα  παιδιά, πολιτικοί που δεν κατανόησαν ποτέ την αποστολή τους, πολιτικοί διώκτες της δημιουργίας και δημιουργοί  των κόπρων του Αυγεία.
Αυτοί που θα έπρεπε να  ενθαρρύνουν τις προσπάθειες  των δημιουργικών ανθρώπων  κατάντησαν όπως ανάφερα διώκτες και καταπιεστές διαλέγοντας   κατά το δοκούν, ποιους θα  χαϊδέψουν, ποιους   θα βραβεύσουν  και ποιους θα επιτρέψουν  να αγωνισθούν. Το κριτήριο  για όλα δεν είναι παρά  η δουλική  συμπεριφορά  και το θάψιμο των ικανών ανθρώπων που θα μπορούσαν  να  προδώσουν την  ανικανότητά τους  και  τον   δειλό  χαρακτήρα τους. Οι ηγέτες μας όπως ο  Υπουργός Μακεδονίας Θράκης κύριος Τζήμας με τον  υπηρέτη του τον Λουκά Ανανίκα   απαιτούν επαίνους  ως προκαταβολή  για να τους δοθεί η ευκαιρία να σκεφτούν  για συμπαράσταση ή βοήθεια  σε κοινωφελή έργα.  Τα έργα δεν τους συγκινούν και ούτε τους αγγίζουν  αλλά κατά πόσο το πρόσωπο είναι  δουλικό, τους ξεσκονίζει τα παπούτσια και τους κουβαλάει τις βαλίτσες.
Eτσι λοιπόν μπορεί ο κάθε υπεύθυνος  όπως ένας Συμεωνίδης και μια Μελάνα σε κάποιο αθλητικό τομέα να αποφασίζουν  όπως θέλουν και να προωθούν όποιον θέλουν σύμφωνα με τις συμπάθειες, σύμφωνα με  την δουλικότητα  και κατά πόσο είναι  επικίνδυνος να του  πριονίσει το κάθισμα  αφού είναι  πιο ικανός. Οι ικανότητες και τα προσόντα  είναι άγνωστα  και οφείλουν να μην υφίστανται σε αυτό το σάπιο σύστημα  που επικρατεί  στον  τόπο μας, ο οποίος άλλοτε ήταν ο ιερός χώρος του πνεύματος και της  ηθικής  των Ελ – λήνων. Η ύπαρξη ικανοτήτων, κυρίως τόλμης και ανδρείας αποτελούν κίνητρα για καταδίκη σε   διωγμό, απομόνωση και αποκλεισμό.  Ο αθέμιτος αυτός πόλεμος αποτελεί για όλους αυτούς  τη βάση για την επιβίωσή τους. Ψεύτες και υποκριτές που πάντοτε το παίζουν  φανατικοί χριστιανοί ορθόδοξοι  και σούπερ ιδεαλιστές. Όποιος δεν υποκύπτει στις ορέξεις τους και δεν τους προσκυνάει βραβεύεται με τον περιούσιο τίτλο του »Αντίχριστου», του »χουντικού», του »εθνικόφρονα»  του »Eλληνα»  ή ακόμα  του »δωδεκαθεϊστή».  Μόνο ότι αυτοί πρεσβεύουν είναι  σωστό και απόλυτο. Κάθε διαφωνία είναι ανεπίτρεπτη και σημαίνει καταδίκη  σύμφωνα  με  την τακτική των φασιστικών κατεστημένων.
Οι  άχρηστοι αυτοί  καρεκλοκένταυροι  οδηγούν πολλούς Eλληνες πολίτες  σε απομάκρυνση, όχι μόνο  από την  ανιδιοτελή  τους προσφορά  αλλά σε απομάκρυνση ακόμα και από τον Ελλαδικό χώρο  που δεν  αποκλείεται να  καταστούν άθελά τους  αντίπαλοι  των Ελληνικών Οργανώσεων. Hδη  εγώ βρίσκομαι στα πρόθυρα σκέψεων και σχεδίων να εγκαταλείψω  για πάντα  την πατρίδα μου επειδή  είναι υπό κατοχή  των ασυνείδητων και  επιζήμιων  εξουσιαστών.  Μην σας φανεί καθόλου παράξενο εάν κάποτε αντικρίσετε κάποιον Έλληνα  να   κάνει τον γύρο του θριάμβου με  άλλη σημαία και μάλιστα κάποιων γειτονικών  χωρών. Υπαίτιοι για ένα τέτοιο  δραματικό γεγονός  για την Ελλάδα και για την ψυχή αυτού που θα αναγκασθεί να το κάνει  είναι αυτά τα  υποκείμενα που δρουν χωρίς  έλεγχο  και χωρίς σεβασμό  απέναντι στο νόμο και στους κανονισμούς κολακεύοντας κάθε δειλό πολιτικό  ο οποίος σίγουρα δεν γνωρίζει το ποιόν τους και  την εγκληματική συμπεριφορά τους κατά της Ελλάδος, των αγαθοεργών πολιτών και των ιδεωδών του αθλητισμού.
Oσο για τους αγαπητούς μου συναθλητές όπως και στην αρχή ανάφερα, ο κύριος σκοπός της άθλησης δεν είναι οι πρωτιές ούτε η επίδειξη σωματικής δύναμης. Η άθληση αποβλέπει στη δημιουργία  ενός χαλύβδινου  χαρακτήρα και μιας σιδηράς θέλησης ώστε να μην υποκύπτει κανείς σε κανένα χαμένο υποκείμενο σαν αυτά που  αναφέρω πιο πάνω και να  αντιμετωπίζει κάθε εκμεταλλευτή και καταπιεστή με τόλμη και ανδρεία. Αυτή η πραγματική αποστολή του αθλητισμού αποσιωπάται σκόπιμα  γιατί κανένας »Συμεωνίδης» δεν θα ήθελε να περιστοιχίζεται από δυνατούς ανδρείους χαρακτήρες καθότι  σαν δειλός και άνανδρος που είναι τον ικανοποιούν  μόνο οι δειλοί και άνανδροι.  Oλοι οι κύριοι δημόσιων  ή άλλων οργανισμών κόπτονται για να κερδίσουν κάποιο μετάλλιο χρησιμοποιώντας κάθε αθέμιτο μέσο απλώς και μόνο για να  αναγκάσουν τον  ανίδεο εργοδότη τους να τους χτυπήσει  την πλάτη αφού έτσι δικαιολογούν την καρέκλα  που κατέχουν και για την οποία  καλά πληρώνονται θέλοντας να παρουσιάσουν συγχρόνως  την βιοποριστική τους εργασία  ως προσφορά.  Oμως αξιότιμε κύριε  Πρόεδρε τι θα αλλάξει  στον τόπο μας και εάν ακόμα κερδίσουμε σε μια Ολυμπιάδα αμέτρητα  μετάλλια  ή κάποιος Κωνσταντόπουλος κουβαλήσει άλλους 60 Κενυάτες με δικά μας  λεφτά  Τίποτε απολύτως δεν θα αλλάξει προς το καλύτερο.  Εάν όμως περάσει το σωστό μήνυμα  και αθλούνται όλοι οι Eλληνες  αποβλέποντας  στις θετικές ωφέλειες  του αθλητισμού  και όχι στις εφήμερες,  τότε η χώρα μας θα γίνει ένας παράδεισος από ενάρετους, υγιείς  και ισορροπημένους ανθρώπους  μακριά από τα αναφερόμενα παράσιτα του ιδεαλισμού μας και της οικονομίας μας. Κάθε πρόβλημα  που αντιμετωπίζει σήμερα η Κοινωνία μας θα λυθεί από μόνο του και οι αγαπητοί κύριοι ηγέτες μας δεν θα  σπαταλούν τον πολύτιμο χρόνο τους για τον οποίο πληρώνονται με τα σκάνδαλά  τους  αλλά με  την  προώθηση των υψηλών αξιών  για μια ξεχωριστή ομάδα  Ελλήνων ή κοινωνία   Ελλήνων όπως  αξίζει  να υπάρχει στον τόπο αυτό που γεννήθηκε και μεγαλούργησε κάθε αξία και  ιδέα  της ζωής.
Κύριε  Πρόεδρε,  εγώ θα αφιερώσω και το υπόλοιπο   κομμάτι  της  ζωής μου  αγωνιζόμενος  για την δικαιοσύνη και την καταπολέμηση  των ΚΟΠΡΩΝ  του Αυγεία από όπου και εάν προέρχονται, είτε από  την ηγεσία, είτε από την δημοσιογραφία, είτε από τον αθλητικό κόσμο. Δεν  φθονώ και δεν μισώ κανένα. Οι πράξεις μου έχουν αποδείξει  την αγάπη μου προς ότι διαλαλώ, διότι  συνοδεύονται με πολλαπλές θυσίες που ίσως  κανένας δεν τόλμησε να πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα. Δεν μου είναι καθόλου εύκολο ούτε ευχάριστο να έχω αντιπάλους σε κάθε πρωτοβουλία για κοινωνική προσφορά  την ηγεσία μας, αλλά κανένας  θεός δεν θα επέτρεπε να αποσυρθώ  επειδή κάποιοι  από αυτούς δεν μπορούν  να κατανοήσουν  την  αποστολή τους. Ο Σωκράτης στην απολογία του διευκρινίζει λέγοντας:

»Ω αγαπητοί Αθηναίοι εάν σιωπήσω  θα σωθώ, δεν μ έστειλε όμως ο Θεός να σιωπώ»

Κόψτε λοιπόν τον βήχα από τους ασυνείδητους, με την επιβολή  του ελέγχου  και της επιτήρησης  που είναι βασικές αρχές για την εξυγίανση  των κόπρων του Αυγεία. Αγκαλιάστε τους δυνατούς, ικανούς και δημιουργικούς πολίτες και βάλτε τους να οργώνουν χέρσα χωράφια. Μόνο έτσι θα αλλάξει η  Ελλάδα μας και θα πάψει να είναι ουραγός σε δημιουργίες και πρωτοπόρος στις διαφθορές.  Η αποστολή του κάθε ηγέτη είναι να προπορεύεται καβάλα στον Βουκεφάλα και να τον ακολουθούμε εμείς   όλοι   μαζί για την κατάκτηση των υψηλών  αξιών του Ολύμπου. Ο Αλέξανδρος, ο Λεωνίδας, ο Θεμιστοκλής, ο Μιλτιάδης και τόσοι άλλοι υπόφεραν και κινδύνευαν περισσότερο από τους στρατιώτες τους   τιμώντας ιδιαίτερα κάθε ικανό πολίτη. Η Ελληνική συνείδηση εάν υπάρχει  επιβάλει την ίδια τακτική.  Με την κοινοποίηση της επιστολής  μου αυτής   για την βρόμικη  κατάσταση  που επικρατεί  στις τάξεις  της  ανώτερης  πνευματικής επίτευξης  του ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, ενώπιον όλου του αθλητικού κόσμου και  των  Ευρωπαίων  πολιτών, καθιστώ υπευθύνους όλους τους πολιτικούς, πνευματικούς και στρατιωτικούς ηγέτες. Δεν  είναι δυνατόν  αξιότιμε κύριε Πρόεδρε να  υπάρχουν σήμερα »δικτατορίσκοι» και να αποφασίζουν  κατά το δοκούν  χωρίς να  αναλαμβάνει κανένας την ευθύνη για τις αδικίες και τις   τεράστιες  ζημίες που προκαλούν  στους κοινωνικούς  τομείς, στους θεσμούς, στους πολίτες  που όλα αυτά μαυρίζουν το γόητρο της πατρίδος μας  της Ελλάδος. Επιθυμούμε να  μην υπάρξει ανάγκη για συνέχεια που κάτι τέτοια θα θίξει  αναπόφευκτα  το κύρος  πολλών  οργανισμών, υπηρεσιών και  αρμοδίων  προσώπων.

Με τιμή και αγάπη
Αριστοτέλης  Κακογεωργίου