Δράσεις της Ομάδας «Ε» Έψιλον για τα ζώα

Ένα έργο

της Ομάδας «Ε» Έψιλον

που διεξάγεται από την ίδρυσή της το 1962

μέχρι σήμερα χωρίς διακοπή

 

Τα ιδρυτικά μέλη που ενσάρκωσαν την υπέρτατη έννοια του Ελληνικού πνεύματος, θεώρησαν ηθική και νομική τους υποχρέωση να ανταποκριθούν στις ανάγκες της ανίσχυρης ζωής, καθότι κανένας δεν μπορεί να πάρει το ιερό ένδυμα του «Έλληνα» εάν δεν αγαπήσει έμπρακτα τη φύση. Οι πασαρέλες και οι πόζες στο ίντερνετ μόνο βεβηλώνουν και θίγουν αυτό που οι αρχαίοι Έλληνες αγάπησαν, σεβάστηκαν και υπηρέτησαν. Η Θεά Δήμητρα δεν ενδιαφέρεται για ύμνους και προσευχές, ούτε  ενθουσιάζεται από τις αμέτρητες πόζες στο ίντερνετ, το βάψιμο, τις κοιλιές, το ποζάρισμα κάποιων ως γλάστρες με αρχαιοελληνικές στολές και όλα αυτά τα διάφορα που λανσάρει ο καθένας για να φανεί απλά ή για να αρπάξει κάποιο τίτλο. Αυτή η μεγάλη θεά που μας γέννησε όλους τους ανθρώπους, τα ζώα, τα φίδια, τις κατσαρίδες, τα δένδρα, περιμένει σαν Έλληνες να δείξουμε έμπρακτα ενδιαφέρον για να προστατέψουμε ότι μας δώρισε. Ασφαλώς μια τέτοια ανταπόκριση δεν πραγματοποιείται χωρίς ιδρώτα, χωρίς θυσία χρόνου και χωρίς θυσία χρημάτων. Κανένας από τους προγόνους του Ελληνισμού δεν νιώθει ευχάριστα βλέποντας όλες αυτές τις εικόνες από ανθρώπους που όπως ανέφερα σκέφτονται μόνο πως θα γίνουν γνωστοί και πως θα αρπάξουν ένα κομμάτι πίτα. Ο τεμαχισμός του Μανδύα του Ελληνισμού γίνεται σήμερα από το λεγόμενο Ελληνιστικό κίνημα με τον πλέον βρόμικο τρόπο και με ρεζιλίκι που δεν έγινε ποτέ ξανά στο παρελθόν. Ας σκεφτούν ότι  κάποιοι ίσως έχουν κάνει λάθη, αλλά πονούν για την αναγέννηση του Ελληνικού πνεύματος, όπως και για την τιμή και τον σεβασμό.

Ένα άλογο και ένας παλιός συνεργάτης του ανθρώπου με το όνομα «γάιδαρος», που δυστυχώς κατάντησε ύβρη. Αυτά απαιτούν περιποίηση, αγάπη και θυσίες. Αυτό επιτάσσει το αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα και αυτό περιμένουν οι θεοί.

 

Τα ζωάκια αυτά πεταμένα και καταδικασμένα να πεθάνουν από δίψα, από πείνα, από κάποια αρρώστια ή από κανένα αυτοκίνητο. Η τροφή και το νερό κάθε δύο μέρες μπορεί να τα σώσει μέχρι να βρεθεί κάποιος να τους χαρίσει μια οικογένεια.

Όλοι μπορούν να κάνουν μια τέτοια θεάρεστη πράξη, ώστε να έχουν το δικαίωμα να λέγονται και να είναι Έλληνες.

Όλα αυτά είναι ψυχούλες, όπως κάθε άνθρωπος, και παιδιά της μητέρας των πάντων, της θεάς Δήμητρας, η οποία ποτέ δεν θα μας συγχωρήσει αυτά τα εγκλήματα που είτε εσκεμμένα, είτε εξ’ αμελείας διαπράττουμε, και μάλιστα ως Έλληνες που καιγόμαστε να αντικαταστήσουμε το χριστιανικό όνομα με ένα αρχαίο Ελληνικό, αλλά ούτε καν  σκεφτήκαμε την αλλαγή του χαρακτήρα μας, ο οποίος δεν έχει καμία συγγένεια με  τον Ελληνισμό.

 

Τα δύο σκυλιά επάνω ήταν αδέσποτα. Τα υιοθετήσαμε και τα περιθάλψαμε, διότι απ’ ότι βλέπετε το ένα ήταν άρρωστο από λεϊσμανίαση. Τώρα ζουν στον ιερό χώρο του 2ου Ναού, ο οποίος είναι αφιερωμένος στην μητέρα των πάντων θεά Δήμητρα, στον θεό Αλέξανδρο και στον θεό Διόνυσο, αφού ο ναός σύμφωνα με το αναγνωρισμένο θρησκευτικό καταστατικό ανήκει στην Ελληνική Διονυσιακή και Αλεξανδρινή Θρησκεία. Τόσο ο Διόνυσος όσο και ο Αλέξανδρος ως παιδιά του Δία αγαπούσαν και προστάτευαν την Φύση. Ο Αλέξανδρος, όπως γνωρίζετε όλοι, έχτισε μία πόλη προς τιμή του Βουκεφάλα και μία άλλη προς τιμή του σκύλου του Περίτα. Το γαϊδούρι το υιοθετήσαμε επειδή αυτός που το είχε δεν το ήθελε, όπως και το  μικρόσωμο αλογάκι το οποίο ήταν στραβό.

 

Αυτά είναι δύο αδέσποτα σκυλιά, πεταμένα στο πουθενά, χωρίς νερό και χωρίς τροφή. Η βοήθειά μας όμως τα κράτησε εν ζωή και βρήκαμε κάποιους που τους χάρισαν οικογενειακή θαλπωρή.

Οι εικόνες που παρουσιάζουμε είναι μερικές από το αρχείο μας. Δεν έχουμε βέβαια φωτογραφίες από τα εκατοντάδες ζώα που βοηθήσαμε. Είναι ένα μικρό μέρος που σας παρουσιάζουμε με σκοπό να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον όλων για τα πραγματικά  θεάρεστα έργα που απαιτεί το υπέρτατο Ελληνικό πνεύμα.

 

Και αυτό όπως και τα άλλα αδέσποτα ζώα ήταν καταδικασμένο σε αργό θάνατο εάν δεν είχε την βοήθειά μας. Ήταν μικρό και άρρωστο όπως βλέπετε. Σώθηκε τελικά και ζει ευτυχισμένο.

 

Αυτά τα μωράκια τα βρήκαμε σε ένα ρέμα μεταξύ Πενταλόφου και Φιλαδέλφειας. Ήταν σε άσχημη κατάσταση. Αρχίσαμε να τα φροντίζουμε. Το ένα μετά από δύο μέρες το πάτησε αυτοκίνητο. Μετά τα πήραμε σε ασφαλέστερο μέρος και επειδή ήταν μικρά βρήκαμε εύκολα φιλόζωους που τους χάρισαν μια οικογένεια.

 

Αυτά και τα τρία ήταν πεταμένα μωράκια, όχι όλα μαζί. Το Μαντρόσκυλο ήταν μόλις  δύο μηνών. Ήταν ζαρωμένο σε μια ρεματιά μέσα στα αίματα. Δεν ξέραμε τι ράτσα ήταν απλά το πήραμε από οίκτο και το υιοθετήσαμε κατευθείαν και το δωρίσαμε στη θεά Δήμητρα για να φυλάει το ναό της. Το μικρό ήταν πολύ μωρό μαζί με ένα αδερφάκι του σε ένα σκουπιδότοπο. Τα πήραμε επίσης στο χώρο μας. Το ένα το δώσαμε σε άλλη οικογένεια και αυτό το κρατήσαμε μαζί με άλλα. Το Ροτβαϊλερ το πήραμε από κάποιον στην Κατερίνη μέσω της Μαρίας Μίλαν. Ήταν τρομερά κακοποιημένο και υποσιτισμένο. Το θεραπεύσαμε και του χαρίσαμε την αγάπη μας.

Είναι πολύ ευτυχισμένο και μας δείχνει την ευγνωμοσύνη του. Η Μαρία που φρόντισε να επικοινωνήσει μαζί μας είναι επίσης πολύ χαρούμενη για την σωτηρία του κακοποιημένου ζώου.

 

Το συγκεκριμένο, είναι ένα αδέσποτο σκυλί που είχε πρόβλημα με τον οισοφάγο και έπρεπε να το ταΐζουμε όπως το βλέπετε, μέσα σε ένα τετράγωνο κασόνι, ώστε η τροφή να πηγαίνει στο στομάχι. Ήταν δύσκολο, αλλά δεν είχαμε την δύναμη να σκεφτούμε την άνεσή μας. Έζησε και μετά από ένα χρόνο άρχισε να τρώει όπως τα άλλα. Πέθανε όμως τον δεύτερο χρόνο από την κακιά αρρώστια λεϊσμανίαση.

 

Στον αυτοκινητόδρομο Θεσσαλονίκης- Καβάλας συναντήσαμε σε άσχημη κατάσταση αυτόν τον αδέσποτο σκύλο. Του δώσαμε  φαγητό και νερό αλλά δεν μπορούσαμε να το πάρουμε γιατί δεν πιανόταν. Τελικά εγκαταλείψαμε τον αγώνα αφού ειδοποιήσαμε την αρμόδια υπηρεσία για την προστασία των ζώων.

 

Αυτό ήταν ένα βαριά άρρωστο αδέσποτο σκυλί, το οποίο μέσω των προσπαθειών μας έγινε καλά και απέκτησε οικογένεια.

 

Αυτά τα μικρά κουταβάκια ήταν κρεμασμένα σε μια πλαστική σακούλα. Ακούσαμε τα κλάματα και όταν πλησιάσαμε είδαμε το απαίσιο θέαμα της ανθρώπινης μεγαλειότητας. Τα βάλαμε σε μία κάσα και τα πήραμε για περίθαλψη. Δυστυχώς επέζησε μόνο ένα.

 

Αυτό το αδέσποτο σκυλί, δεν κατορθώσαμε να το πάμε σε ασφαλές μέρος. Προτίμησε να μείνει εκεί σε ένα χωράφι. Το φροντίζαμε αρκετό καιρό και περίπου μετά από 6 μήνες εξαφανίστηκε.

 

Αυτά τα τρία μικρά κουταβάκια, τα μαζέψαμε και τα δώσαμε σε οικογένειες.

 

Ελπίζουμε να δώσαμε κίνητρα για ενδιαφέρον ενός θεάρεστου έργου που απαιτείται όπως ανέφερα από το Ελληνικό πνεύμα.

Για την Ομάδα «Ε» Έψιλον
(Αριστοτέλης Κακογεωργίου )

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Shares